Jak zrobić ściągacze z tej samej dzianiny - sposób nr 1

Parę osób pytało mnie, jak robię ściągacz z tej samej dzianiny. Nie ma chyba nic prostszego :-)

Metody są dwie, pokażę Wam pierwszą, wygodniejszą podczas szycia małych ściągaczy, których obwód nie mieści się na ramieniu maszyny.

• Przygotowanie:

Jeśli rękaw składa się z jednego elementu, zszywam jego szew, zostawiając na końcu niezszyte ok. 10 cm. Daje mi to możliwość łatwiejszego manewrowania pod stopką. W przypadku, kiedy rękaw ma dwa szwy (np. rękaw raglanowy), zszywam szew górny do końca, a niezszyty odcinek zostawiam na szwie dolnym.

• Krok 1 - Odmierzanie obwodu rękawa

Składam rękaw na płasko i odmierzam szerokość, następnie mnożę ją przez 2 i uzyskuję w ten sposób obwód. Nie liczę zapasów, a jedynie obwód docelowy. U mnie wynosi on 22 cm.

• Krok 2- Odmierzanie paska dzianiny na ściągacz

Ściągacz musi być nieco krótszy niż obwód rękawa. Powiedzmy, o 3 cm, czasem nawet o 4 w zależności od tego, jak mocno ma ściągać. 

 

Odmierzam pasek dzianiny o długości 19 cm i dodaję po obu końcach tyle, ile wynoszą zapasy szwu rękawa. Moje mają 1 cm. 

Zakładam, że ściągacz ma być szeroki - czy jak kto woli - wysoki na 3 cm, wobec tego wysokość paska ma mieć dwa razy tyle, a więc 6 cm (ściągacz będzie złożony na pół). Dodaję też oczywiście 1 cm po obu dłuższych bokach paska jako zapasy szwu.

Uzyskuję pasek dzianiny o wymiarach: dł. 21 cm, szer. 8 cm.

Krok 3 - Przyszywanie ściągacza

Wycięty pasek dzianiny składam na pół wzdłuż dłuższego boku prawą stroną na zewnątrz. 

 

Następnie przykładam ściągacz prawą stroną do prawej strony rękawa tak, aby owinął on rękaw równomiernie. W tym celu przypinam szpilkami końce i środek, czasem również jeszcze gdzieś pomiędzy.
 

Widać, że ściągacz jest krótszy i materiał rękawa faluje.

 

Fastrygując, naciągam lekko plisę ściągacza.

 

Następnie zszywam ściągacz z rękawem w odległości 1 cm od krawędzi. Jeśli szyję na zwykłej maszynie, w tym momencie obrzucam też zapas szwu, natomiast szyjąc merrylockiem, zszywam i obrzucam jednym ściegiem. W tym przypadku jest to 4-nitkowy super elastyczny ścieg wzmocniony.

 

• 
  
• Krok 4 - Zszywanie szwu rękawa 

Teraz pozostaje dokończyć zszywanie szwu rękawa. Składając ze sobą części rękawa, uważam, aby szew ściągacza leżał równo. Na wszelki wypadek fastryguję, bo lubi się przesuwać podczas szycia.

Często zdarza się tak, że górna warstwa materiału zostanie przepchnięta przez stopkę do przodu i powstaję ząb. Aby tego uniknąć, fastryguję tak, żeby dolna warstwa wystawała milimetr dalej niż górna. Tak radzę sobie zwłaszcza przy bardzo rozciągliwych dzianinach.

Ażeby dół rękawa wyglądał estetycznie, ręcznie podszywam zapas szwu, łapiąc tylko wewnętrzną  warstwę ściągacza.

Voila! Ściągacz gotowy :-)

 

Mam nadzieję, że teraz ściągacze nie będą Wam sprawiać trudności :-)

P.s. Przy okazji przypominam, że od jutra można głosować na Szyciowy blog roku. Będzie mi ogromnie miło, jeśli uznacie, że warto zagłosować na mój blog :-)

Nietoperz sylwestrowy - Burda 12/2013 #128A

O zabawie sylwestrowej nikt już nie pamięta, ale ja sobie przypomniałam, że przecież moja własnoręczna kreacja nie została uwieczniona na blogu.

Do ostatniej chwili nie było wiadomo, gdzie wylądujemy - na imprezie w klubie, na balu w lokalu czy na domówce we własnym mieszkaniu - wobec tego przygotowałam dwie wersje: sukienkę, której w rezultacie nie włożyłam, i nietoperzową bluzkę z mieniącej się niebieskiej dzianiny przetykanej srebrną nitką, którą znalazłam pod choinką. Ostatecznie pobłyskująca bluzka w połączeniu z czarną mini zdała egzamin idealnie.

Nie została uwieczniona wtedy, ale wpakowałam ją do walizki na wyjazd w góry. Zima, śnieg, a ja w cienkiej bluzce - podziwiajcie samozaparcie ;-) Buty chociaż wysokie, ocieplane.

Wykrój z Burdy pasował i-de-al-nie. Pewnie to zasługa również fasonu, ale naprawdę nic nie musiałam poprawiać. Zrezygnowałam jedynie z przedłużonych wysokich, dwuwarstwowych dolnych części rękawów, a zamiast nich wykończyłam ulubionymi ostatnio ściągaczami z tej samej dzianiny. No i rękawy są 3/4. Dekolt wykończony pliską, dół także ściągaczem.

Niewiele jest do pisania właściwie, perturbacji żadnych, wykrój miły, prosty i wygodny. Za to sesja zdjęciowa...

Mąż: Właź na drzewo!

Ja: Ee... nieeee.. To mają być fotki bluzki, a nie mnie na drzewie...

Mąż: Właź, nie dyskutuj, będzie fajnie. Nie bądź drętwa stara baba!

No to wlazłam... :-D

W dzieciństwie spindrałam się po tym drzewie jak małpka, teraz nabrałam chyba respektu, bo zostałam na pierwszej gałęzi.

A za tę "drętwą, starą babę" Mąż dostał nie jedną śnieżką :-)

I jeszcze mała gimnastyka rozgrzewająca:

Bluzka szyta w całości ma Merrylocku ściegiem pięcionitkowym z łańcuszkiem.

A sukienka poczeka pewnie rok na swoją inaugurację.

Wykrój: Burda 12/2013 #128A

Rozmiar: 36

Materiał: dzianina

Zużycie materiału: 1,40 m (gdyby szyć oryginalne, podwójne rękawy, to zalecane przez Burdę 1,50 m może ledwo starczyć)
Maszyna: Merrylock 689
Ściegi: 5-nitkowy ścieg overlockowy z łańcuszkiem

Golf ze swetrówki - Burda 9/2012 #104

Pokochałam swetrówki miłością wielką, a obok tej błękitnej nie mogłam przejść obojętnie, bo tak idealnie wpasowała się w moje potrzeby - miękka, miła, ciepła, gruba i BŁĘKITNA! - że po prostu wgapiałam się w nią w monitorze jak sroka w gnat. Gdyby czytelnicy bloga mieli jakiekolwiek wątpliwości, to wszelkie odcienie niebieskiego są mi drogie jak dzień wypłaty ;-)

Wymyśliłam sobie golf, wszak tak zwaną zimę mamy. Na modelce wiele się tam dopatrzyć nie mogłam, bo oczywiście zasłonięta innymi warstwami ubrań, ale rysunek techniczny mówił, że to będzie to. Burda proponuje cienki jersey i golf składany na trzy. Moja dzianina była gruba i puchata i po złożeniu komina wyglądałam jak w kołnierzu ortopedycznym, wobec czego ciachnęłam go o połowę.

Polubiłam wykańczanie rękawów i dołu ściągaczami z tej samej dzianiny i muszę powiedzieć, że jest to dość ekonomiczny sposób, albowiem zmniejsza to trochę zużycie materiału - ściągacze można wykroić spomiędzy innych części. 

Cały sweter uszyłam Merrylokiem, zszywając i obrzucając równocześnie jednym ściegiem - uwielbiam 5-nitkowy ścieg wzmocniony, ach, łańcuszkiem. Tempo szycia to norrrrmalnie błysk ciupagi.

Zmiany w modelu to wykończenie ściągaczami, skrócenie (obniżenie) golfu oraz wszycie główek rękawów o 1 cm głębiej w podkrój, ponieważ w ramionach zdecydowanie za szeroki był to wykrój - jak zawsze.

Ilekroć przychodzę do pracy w nowym ciuchu, osoby wtajemniczone w moje hobby pytają: "Saaama szyłaś??". Tym razem usłyszałam: "O, jaki ładny sweterek, gdzie kupiłaś??". Mina, kiedy odparłam, że uszyłam - bezcenna :-)

Wykrój: Burda 9/2012 #104. Skróciłam i dodałam ściągacze.

Rozmiar: 36

Materiał: dzianina swetrowa

Zużycie materiału: 1,35 - 1,40 cm

Maszyna: Merrylock 689

Ściegi: 5-nitkowy ścieg overlockowy z łańcuszkiem

Najlepsze spodnie rurki z Burdy - 3/2014 #115

Zaczynałam przygodę z szyciem od spódnic i bluzek, bo wiadomo - najłatwiejsze, ale nie będę ukrywać, że projekty, które mnie najbardziej kręcą, to spodnie. Dwie pary uszyte do tej pory to wprawki, nie czarujmy się, nie są idealne, głównie za sprawą metody wykonania wykroju "na oko, na wzór starych". Nie do końca się sprawdziła, wobec czego sięgnęłam po wyjątkowo udany burdowy model jeansów tak popularny wśród blogerek.

Jedyna sprawa, która mnie niepokoiła w tym wykroju, to górny brzeg sięgający prawie pasa, a ja lubię biodrówki, a do tego brakuje mi wzrostu do burdowej tabelki wymiarów. Dlatego po długich dyskusjach z doświadczonymi koleżankami na fb zrezygnowałam z zapasów karczka tyłu, przednie kieszenie obniżyłam o 2 cm, a pasek skroiłam na 2,5 cm. Nadal są ciut za wysokie, ale bardziej skomplikowane modyfikacje zrobię przy następnych spodniach.

Kolejnym napotkanym problemem było wrzynanie się z tyłu. Wiadomo, koszmar, brrr i fuj ;-) Na to jest bardzo prosty sposób, nawet nie trzeba niczego pruć, należy tylko przejechać ściegiem nieco głębiej, i już spodnie nigdzie się nie wrzynają.

 

Według wytycznych Burdy powinnam szyć rozmiar 36, ale ponieważ chciałam opięte rurki, jeans był elastyczny, a po konsultacjach z Elą i zmierzeniu części wykroju wyszło, że jest za szeroki w biodrach o 7 cm, więc wykroiłam rozmiar 34. Dobre posunięcie, jednak uwaga na nogawki - są za wąskie, musiałam dodać po 1,5 cm w obwodzie.

Stębnowanie wykonałam podwójną igłą, taka jestem sprytna :-)

Ciekawa jestem, na którym etapie przyszywacie kieszenie z tyłu? Burda sugeruje jeszcze przed zszyciem nogawek, ja natomiast z obawy przed asymetrią przyszywam na samym końcu. Manewrowanie może nie jest najłatwiejsze, ale za to łatwo odmierzyć równo od środkowego szwu.

Pokusiłam się też o odchudzenie kieszeni, ponieważ obawiałam się, że tyle warstw jeansu będzie się mocno odcinać, wobec czego karczki połączyłam na wzór sklepowych z bawełną, która mi została z zamierzchłych czasów w postaci jakichś dramatycznych wprawek szyciowych nie do naprawienia.

Ach, i pierwszy raz obrzucałam zapasy merrylockiem! Poezja. Z wyjątkiem łuków - jak szyć zaokrąglone krawędzie na overlocku?! Obrzucanie worków kieszeni było koszmarem.

Mimo, że nie jest to mój pierwszy spodniowy zamek, to miałam jakieś przedziwne zaćmienia i bezrozumnie wpatrywałam się w instrukcję, prułam i znowu szyłam, ale ostatecznie wszystko się udało. Jedynie jakoś tak wyszło, że wierzchnia część materiału nie zakrywa do końca zamka i niekiedy widać złote zęby. Znając życie, pewnie znowu coś pochachmęciłam przy zapasach.

Wykrój jest niesamowicie udany, polecam, zwłaszcza że ma instrukcję obrazkową, co początkujące tygrysice lubią najbardziej.

Wykrój: Burda 3/2014 #115

Rozmiar: 34 (dodane 1,5 cm w obwodzie nogawek)

Materiał: elastyczny jeans tzw. polski

Zużycie materiału: jeans - 130 cm, bawełna worki kieszeniowe - 15-20 cm

Maszyna: Husqvarna E10, Merrylock 689

Ściegi: zwykły igłą do jeansu 90, podwójna igła do stębnowania, obrzucenie 3-nitkowym overlockiem

Sweter z dzianiny - Burda 1/2011 #123 A

Nie wierzę, że USZYŁAM sweter. Swetry się przecież robi na drutach...

W internetach nabyłam dzianinę swetrową, podejrzanie tanią i na dodatek z domieszką wełny. Puchate to, miękkie i grube, w sam raz na zimę.

Zainaugurowałam też mojego Merrylocka. O ile założy się prawidłowo nici i ustawi odpowiednio naprężenia, to szyje jak marzenie. Ale nie jest to takie proste. Wiele metrów przez wiele dni przeszyłam, żeby ustawić wszystko, jak trzeba, a i tak na przykład następnego dnia pierwszy ścieg był... no właśnie nie było go. Ustawianie od początku.

Ponieważ nie znałam wykroju, nie wiedziałam, czy nie trzeba będzie czegoś zwężać lub poszerzać, najpierw szyłam samym łańcuszkiem, a dopiero potem obrzucałam 3-nitkowym overlockiem. Dwa razy dłużej, ale za to bez pomyłek. Łańcuszek pierwszego dnia szył pięknie, a drugiego już rwał nitkę po każdych pierwszych trzech wkłuciach. Naprężenia zjechałam aż w okolice 3 (z sugerowanych 6 - 7) i dopiero poszło.

Na jednym rękawie to nawet mi się paski zgrały :-)

Bebechy wyglądają fachowo, aż miło popatrzeć, chociaż jeszcze pewne niedociągnięcia widać, zwłaszcza na łukach. Po prostym obrzuca bajecznie, ale nie wiem, jak sobie poradzić z łukami, na przykład na podkroju pach.

Drabinka faaaajna. Ale nitka też się rwała, aż ze wścieklizny dostawałam piany.  W rezultacie jeden rękaw podłożony jest na raty co 3-4 centymetry, a w jednym miejscu w ogóle brakuje przeszycia, albowiem na zgrubieniu szwów całą materię wciągnęło mi w ogóle pod spód, wkręciło w chwytacze i musiałam pół covera rozkręcać, grrrr.

Przy okazji: nitki zabezpieczam poprzez zawiązanie ich jednym ruchem w supełek, a żeby znajdował się ona maksymalnie blisko materiału i nie wisiał farfocel, to wkładam w oczko śrubokręt do odkręcania igieł (albo trzonek prujki) i przyciągam jak najbliżej. Chyba bym się wściekła, gdybym miała rozplatać te wszystkie niteczki i wiązać na osobne supełki.

LolaJoo ma inny sposób na zakańczanie - przeszywa wieloczynnościówką.

Dół trochę się rozciągnął przy drabinkowaniu, wobec czego, nauczona tym doświadczeniem, rękawy podkładałam, zmieniwszy ustawienie transportera na marszczenie. Super.

Wykrój posiadał spory dekolt łódkowy, nie licujący kompletnie z zimowym charakterem swetra (hula wiatr po obojczykach, hulaaaa!), wobec czego doszyłam plisę. Doszywałam dwa razy, ponieważ odstawała jak komin, a wiadomo - ten wiatr. Dalej odstaje, już nie wiem, czy tak musi, bo gruba, czy powinnam jeszcze bardziej naciągnąć.

Generalnie ze swetrem się nie rozstaję, uwielbiam go ponad wszelki rozsądek i chyba uszyję sobie drugi :-)

Podpatrzyłam u co najmniej trzech blogujących koleżanek "metryczki" szycia i uważam to za świetny pomysł - adaptuję :-)

Wykrój: Burda 1/2011 #123 A (skrócona długość, zmniejszony o 0,5 cm z każdej strony obwód dekoltu i doszyta plisa)
Rozmiar: 36

Materiał: dzianina swetrowa, 20% wełna, gramatura nieznana

Zużycie materiału: ok. 1,35 m

Maszyna: Merrylock 689

Ściegi: łańcuszek, 3-nitkowy overlock, 2-igłowa drabinka