Srebrne wdzianko ze swetrówki

Doprawdy... cóż o tym wdzianku można  napisać? Chyba tylko tyle, że jest takie samo jak czerwone, tylko dłuższe.

No. To post napisany ;-)))

A teraz zdjęcia:

 

 

Dodam tylko, że się pruło od samego patrzenia, szwy się rozłaziły, więc musiałam łapać ręcznie. A ręcznie to ja szyję jak pijany epileptyk z parkinsonem ;-)

Aha, i chyba kolor nie mój. Ale i tak je lubię.

Swetrówkę kupiłam stacjonarnie w Kakadu, kosztowała niemało, ale ileż człowiek by nie zapłacił za wełnę, nieprawdaż? 

Wykrój: Burda 9/2012 #104 z modyfikacją przodu

Rozmiar: 36 
Materiał: dzianina swetrowa
Zużycie materiału: 1,60 cm
Maszyna: Merrylock 689
Ściegi: 4-nitkowy superelastyczny, drabinka

Swetrowe wdzianko + schemat wykroju

To było olśnienie. Macie tak, że marzycie, że kiedyś sobie COŚ uszyjecie? Coś konkretnego, wyśnionego lub po prostu najpotrzebniejszego, ale póki co nie macie czasu, odpowiedniego materiału lub po prostu wystarczających umiejętności? Ja mam takich planów w głowie kilka i wcale nie jest ich mniej, niż kiedy zaczynałam szycie, bo wtedy marzyłam o bluzce z wodą (uszyłam!), spodniach (uszyłam!) i żakiecie (uszyłam!), a teraz apetyt rośnie w miarę jedzenia. Chodziło za mną wdzianko. Wykrojów na wdzianka w moich stu trzydziestu Burdach jest dobrych kilkanaście, ale żadne to nie było to, bo moje wdzianko miało się konkretnie układać. Oglądałam narzutkę, którą mam ze sklepu i nie miałam pomysłu, jak ją odwzorować, bo przód i karczek tyłu skonstruowane są z jednego kawałka. No i tak mijało kilkanaście miesięcy, w szafie zapełniała się półka z materiałami pt. "ooo, to będzie kiedyś na wdzianko!", a ja miałam blokadę i nie mogłam ruszyć z miejsca.

Aż nagle! Eureka! Jejku, jakie to proste!

No i mam już cztery takie narzutki w różnych kolorach, w których chodzę non stop na zmianę ;-)

Dla większości odwiedzających mój blog pewnie nie będzie to odkryciem, ale może komuś się przyda szybki i chyba najprostszy schemat, jak skonstruować takie wdzianko.

Potrzebujemy tylko bluzki podstawowej z małym dekoltem. Ja skorzystałam z wykroju z Burdy 9/2012 #104. Pracujemy jedynie na przodzie wykroju. Rysunek, mam nadzieję, mówi sam za siebie :-)

Niebieska linia to wykrój bluzki, czerwona to poła naszego wdzianka. Żeby układała się tak, jak moja narzutka, od znacznika dodajemy ok. 30 cm do długości bocznego szwu, natomiast długość krawędzi poły ustalamy na ok. 80 cm.

Wszystkie wymiary są bardzo względne, nie trzeba się ich kurczowo trzymać, ja rysowałam trochę na czuja i sprawdzałam, co wyjdzie.

A jak uszyć? To też jest prościzna.

• Podklejamy taśmą flizelinową ze skosu szwy ramion tyłu, podkrój karku oraz całą długość krawędzi poły. 
• Zszywamy szwy ramion.
• Zszywamy boki.
• Całą długość podkroju karku razem z krawędzią poły wdzianka podkładamy 1 raz i za jednym zamachem przeszywamy podwójną igłą lub, tak jak ja, drabinką z merrylocka.
• Podkładamy 1 raz dół i również przeszywamy podwójną igłą lub drabinką. 
• Obcinamy nadmiar podłożeń od lewej strony tuż przy przeszyciu.
• Prasujemy wszystkie szwy.

Gotowe :-)

Dajcie znać, czy chcecie tutorial krok po kroku z szycia.

Wykrój: Burda 9/2012 #104 z modyfikacją przodu

Rozmiar: 36 

Materiał: dzianina swetrowa

Zużycie materiału: 1,55 cm

Maszyna: Merrylock 689

Ściegi: 4-nitkowy superelastyczny, drabinka

Kimonowy sweter - Burda 12/2013 #128A

Mamy taki ulubiony sklep w Krakowie, w którym na początku mojej przygody szyciowej bywaliśmy z mężem przynajmniej raz w tygodniu i kupowałam co popadło, byle kupować, byle mieć nowe materiały, jak nie na teraz, to na kiedyś, może jak będę mieć umiejętności albo overlocka... Byliśmy tam częstymi, a przez to, że mąż czynnie uczestniczył w wybieraniu materiału, żartując z ekspedientkami i rozbawiając je do łez swoimi komentarzami - także dość niecodziennymi i zapamiętywalnymi klientami. Bardzo to jest zawsze miłe, kiedy od progu witani jesteśmy "Aaa, dzień dobry! Co dzisiaj pani szyje, czego szukamy?". Często też małżonek mój wpada tam w pojedynkę, przelatuje przez półki i wynajduje perełki. Potem przynosi do domu i mówi, że z tego powinnam sobie uszyć sukienkę, z tego spodnie, a z tamtego sweter. I najczęściej trafia z materiałem w sedno.

Tak było i z tą dzianiną swetrową, którą przytaszczył parę miesięcy temu i zarządził nietoperza. Ponoć uradzili z paniami w sklepie, że będzie mi dobrze w butelkowej zieleni :-)

Wykrój dwa razy już wykorzystany tu i tu, aczkolwiek tym razem poszłam na leniucha i żadnych ściągaczy ani plisek dekoltu nie szyłam, tylko podłożyłam moją ukochaną drabinką. Rach-ciach :-)

Wykrój: Burda 12/2013 #128A  

Rozmiar: 36  

Materiał: dzianina swetrowa

Zużycie materiału: 1,30 m
Maszyna: Merrylock 689
Ściegi:  czteronitkowy overlockowy ścieg wzmocniony, drabinka

Swetry, swetry, może zima wreszcie przyjdzie - Burda 9/2012 #104

Przedkładam ostatnio praktyczność nad rozwijaniem umiejętności i nad stawianiem czoła nowym wyzwaniom. Mam jeden sprawdzony i wypopoprawiany na dziesiątą stronę wykrój w stylu "przód, tył, rękawy, żadna filozofia" i obrabiam go na wszystkie możliwe sposoby. Zimowe sposoby, bo powstają hurtowo swetry. Pierwszy był rok temu tu, drugi tu, a teraz powstały dwa następne.

Dość zjadliwie różowa swetrówka:

A tu dzianina uchodząca za swetrówkę, ale tak naprawdę właściwościami przypominająca bardziej dresówkę. Wierzch swetrowy, spód z meszkiem. Ciepłe jak diabli :-)

Brak aparatu fotograficznego, który trzeba było w końcu oddać szwagrowi, spowodował przestój na blogu, ale zgadałyśmy się z koleżankami moimi szyciowymi i Ela przyszła mi w sukurs ze swoim sprzętem i talentem do fotografii. Nie ma to jak babska sesja ze śmiechami i wygłupami :-) Było nas cztery (jeszcze LolaJoo i Poskromienie Maszyny) i bawiłyśmy się przednio :-) No i dwa ciuchy za jednym zamachem.

Sądziłam, że za czwartym razem mogłabym już właściwie zszyć wszystko bez przymiarek i tak zrobiłam - overlokiem - ale jakież było moje zdumienie, kiedy w golf zmieściłam się ledwo i to na wdechu. Potwierdza się reguła, że nie ma reguły. Dobrze, że miałam zapas materiału (tu sprawdza się metoda zakupowa Męża "kupuj dwa metry,albowiem nigdy nie wiadomo"), bo musiałam wykroić drugi raz cały przód i tył, dodając po 2 cm zapasu, a i tak skończyło się na wstawkach po całej długości szwu rękawa i boku.

Oba swetry machnięte merrylockiem, wszystko podkładane drabinką (niech żyje drabinka!).

Wykrój: Burda 9/2012 #104.   

Rozmiar: 36, zwężone ramiona

Materiał: różowa dzianina swetrowa i chabrowa dzianina dresowo-swetrowa z meszkiem od spodu

Zużycie materiału: 1,35 cm (różowa), 1,45 cm (chabrowa)

Maszyna: Merrylock 689

Ściegi: 4-nitkowy superelastyczny