Bluzka z wodą z Papavero

Pamiętam, że kiedy zaczynałam przygodę z szyciem, a za sobą miałam pierwszą poszewkę na jasiek, to obrazy przyszłości, które widziałam oczyma wyobraźni przedstawiały trzy rodzaje ciuchów. Spodnie, spodnie, spodnie. Żakiety, żakiety, żakiety. I ... bluzki z wodą. Po dwóch latach mam na koncie kilka par spodni, jeden żakiet i 2 x pół płaszczyka, aż wreszcie przyszedł czas na bluzkę z wodą.

Wykrój pochodzi ze strony PAPAVERO. Model przeznaczony jest na tkaninę, dlatego szyjąc z dzianiny, powinnam była wziąć rozmiar mniejszy. Nie uczyniłam tego, zatem koniecznych było kilka poprawek. 

Zwęziłam bluzkę na szwie tylnym od karku do łopatek oraz bokami. Przeszyłam też niżej ramiona, żeby podnieść pachę. Dodatkowo - ponieważ bluzka miała być bardziej przyzwoita, czyli z zasłoniętymi ramionami - przedłużyłam linię ramienia, dodając też płynnie trochę materiału w stronę pachy.

Materiał to 100% poliester, ale w przeciwieństwie do poprzedniego paisley jest niesamowity, żaden afrykański upał mi nie straszny, bo bluzka wręcz chłodzi. Dzianina jest śliska, zimna i bardzo rozciągliwa.

Szyłam ją na Merrylocku, ale żeby ustawić obrzucanie jednej warstwy (podłożenie dekoltu) na tak cienkim materiale, to była masakra. Najlepiej wychodził czteronitkowy ścieg elastyczny wzmocniony, mimo że służy do zszywania, a nie endlowania. Tyle wygody, że wszystko potem zszyłam tym samym ściegiem.

 

Co się namęczyłam z podkładaniem podkroju pach, to moje. Ciągle się ściągał, marszczył i falował. Skończyło się na tym, że podłożenie ma szerokość mniej niż 0,5 cm. Na karku nie szyłam odszycia, tylko podłożyłam i przeszyłam podwójną igłą na zwykłej maszynie. Myślałam, że tak samo dam radę pachy, ale poddałam się i musiałam przeprosić się z drabinką. Wyszło super! :-)

Niektórzy twierdzą, że nie jest to bluzka z wodą, tylko bluzka dla terrorysty ;-)
  

Wykrój: Papavero 

Rozmiar: 36  

Materiał: dzianina poliestrowa

Zużycie materiału: 0,7-0,8 m
Maszyna: Merrylock 689, Husqvarna Viking E10
Ściegi:  czteronitkowy overlockowy ścieg wzmocniony, drabinka, a w zwykłej maszynie podwójna igła do podłożenia podkroju karku

Majówkowa spódnica z kawałków od Papavero

Widziałam różne realizacje tej zimowej miniówy od Papavero, zwanej u mnie w domu spódnicą z kawałków, ale żadna mnie nie zachwyciła na tyle, żeby mi się chciało przeskakiwać nad barierą "bosz.. wygląda na taką trudną". Do czasu. Spódniczka prezentowana przez Kamelperd urzekła mnie tak, że natentychmiast wyobraziłam ją sobie w bladym błękicie i na sobie, a kiedy przemiła Małgosia podzieliła się radą, jak te wszystkie rogi pozszywać, to już miałam materiał w garści, a wykrój wydrukowany. 

Pierwsza spódnica na lato jest! Dla niej przerwałam szycie innej, ale ją też zobaczycie w następnym poście.

Zastanawiam się, czy zamek nie jest za długi?

Spódnica jest efektowna, a niezwykle prosta w szyciu i tylko tak się wydaje, że początkująca krawcowa nie powinna się do niej brać. Napotkałam jedynie dwa problemy:
1. części wykroju (przynajmniej rozm. 36) nie są precyzyjnie obmierzone i nie wszystkie linie szycia boków zbiegają się prawidłowo, więc na przyszłość muszę zostawić ciut większe zapasy, żeby móc swobodniej zszyć.

2. ten nieszczęsny pierwszy róg, który na tutorialu wyglądał na łatwiznę, mnie nie chciał i nie chciał wyjść. Poniżej efekt, którego nie byłam w stanie żadną miarą zniwelować. Na szczęścia da się to obejść, niedługo pokażę Wam tu lub na facebooku, jak zmodyfikowałam dwie dolne części wykroju, żeby pozbyć się tego szpica. Nota bene i tak musiałam skrócić spódnicę, bo stałam w kolejce po niebieskie oczy, nie po wzrost ;-)

Właściwie powinna się ta spódnica nazywać spódnicą majówkową, bo coś tam się odgrażałam, że w weekend majowy ją machnę, ale jak to u mnie - jeszcze nie udało mi się uszyć czegoś w mniej niż dwa tygodnie (kosmetyczka się nie liczy!)
 

Pokusiłam się o wszycie wypustki między część spódnicy a odszycie i powiem Wam, że jak się ma stopkę do szycia zamków, takich zwykłych, to wypustka idzie pieronem :-) A odszycie wykreśliłam sobie sama. Pierwsze wykroiłam całkiem prosto, ale nie zdało egzaminu, a Czeremcha na forum rzekła, że proste odszycie to tylko do kiecki w pasie, a dla takiej poniżej to trzeba po łuku. No i gites wyszło, układa się mięciutko pod spodem.

A tu tradycyjnie "fotka na czerwonej ściance" ;-) Chyba lepiej z bluzką włożoną do środka, co sądzicie?